“Verdorie, hij is leeg”, vloekte Franken Theo toen hij zijn laatste aanwinst in Zeebrugge aanschouwde. De nacht ervoor hadden onze mannen tijdens een speciale Kamp Waes-editie een olietanker geënterd en in de haven aan de ketting gelegd. Deze actie had de energie-bevoorrading voor ons koninkrijk moeten verzekeren in deze woelige tijden.
Het leek een geniaal plan, en zeker nodig zo vlak na de aanval op Iran. Operation Blue Intruder. Die naam kwam rechtstreeks van de Franken. Origineel was het niet, op zijn partijbestuur was die naam al eerder gebruikt. Het verwees subtiel, maar toch duidelijk genoeg, naar het kapen van de ideologie van open-VLD, anders gekend als anders. Kaperij, of het nu een boot is of een kiezerspubliek, wat maakt het uit?
De actie was tot in de puntjes voorbereid. De fly kon wel niet meedoen, die was op wandelvakantie in Zuid-Amerika met een paar maten. Maar hij had nog zo gezegd : “Zie dat ge er ene neemt die voldoende diep in het water ligt“. Maar das lastig te zien, zo in het donker.
De hele operatie werd netjes verfilmd door de audio-visuele dienst van den troep. Eigenlijk moeten we zeggen de visuele dienst nadat de audio-afdeling wegbezuinigd was. Na het ontslag van klankman Pascal toen hij fysiek niet langer bleek te voldoen, was er plots geen budget meer voor een vervanger. De beelden werden dan maar van een dramatisch muziekje voorzien.
Maar, leeg dus, die tanker. Geen druppel te bespeuren. Zo leeg als de schatkist. Wat nu gedaan?